ارزیابی خواص رئولوژیکی هیدروژلهای مبتنی بر پلیمر زانتان در حضور نانوذره
دوره 7، شماره 3، پاییز 1402، صفحه 67-76
راضیه دستجانی فراهانی، آرزو جعفری، محسن وفائی سفتی، ناصر اسدزاده، مهسا باغبان صالحی
چکیده یکی از مسائلی که در ارتباط با تولید نفت دچار مشکل شده است، تولید آب است که سبب کاهش عمر تولید از مخازن و چاههای نفت میشود. امروزه برای عملیات کنترل تولید آب در مخزن از روش تزریق ژل پلیمر استفاده میشود. از اینرو، در این مطالعه سعی شده است که با توجه به مخازن ایران و همچنین به علت وجود مشکلات زیست محیطی در زمینهی پلیمرهای سنتزی، ویژگی رئولوژیکی هیدروژلهای بر پایهی زانتان بررسی شود. استحکام و پایداری هیدروژلها با تغییر شرایط محیطی به صورت تابعی از زمان و نرخ برش قابل بررسی است. بدین منظور، خواص ویسکوالاستیک هیدروژلها شامل مدول الاستیک و ویسکوز نسبت به دما، زمان و نرخ تغییر شکل برای محلول ژلانت مورد مطالعه قرار گرفته است. همچنین تاثیر ترکیبات هیدروژلها شامل غلظت پلیمر، نسبت وزنی عامل شبکهکننده به پلیمر و درصد وزنی نانوذرات سیلیکا در بررسی خواص رئولوژیکی مد نظر قرار گرفته است. علاوهبراین، زمان ژل شدن به عنوان یکی از مهمترین پارامتر تعیینکننده هیدروژل در طول تزریق در محیط متخلخل، بررسی شده است.
اندازهگیری تغییرات سطحی و کم عمق پلی پروپیلن بر اثر پلاسمای تخلیه تابان
دوره 7، شماره 2، پاییز 1402، صفحه 47-57
عفت یاحقی، مریم عزیزی، سیده مریم نوری دوگاهی، مهدیه بختیاری رمضانی، علی بیگانه
چکیده موضـوع تحقیـق: پلیپروپیلن یک پلیمر گرمانرم میباشد که در یک بازه گسترده از کاربردها شامل فیلم و ورق، قالبگیریدمشی، قالبگیری تزریقی، بستهبندی غذایی، نساجی، تجهیزات آزمایشگاهی و پزشکی، لوله، کاربردهای صنعتی و ساختمانی و ساخت اجزاء خودرو مورد استفاده قرار دارد. در کاربردهای این پلیمر، بهبود خواص سطحی PP آن همواره مد نظر بوده است. یکی از روشهای معمول بهبود خواص سطحی پلاسما است. پلاسما به لحاظ شیمیایی محیطی به شدت فعال است که در آن یونها و رادیکال های زیادی وجود دارند. در این تحقیق برای افزایش خصلت آبگریزی پلیپروپیلن (PP) از پلاسمای تخلیه تابان فشار اتمسفری استفاده گردیده و تغییرات سطحی و عمقی PP مورد بررسی قرار گرفته است.
روش تحقیق: با تابش پلاسمای تخلیه تابان به سطح پلیمر PP با زمانهای متفاوت تغییرات عمقی و سطحی بررسی شد. آزمونهای FTIRو XRD برای بررسی تغییرات حجمی و FESEM برای بررسی تغییرات سطحی انجام شد. آبگریزی PPبا آزمون زاویه تماس (CA) بررسی شد و از طیف سنجی طول عمر پوزیترون (PALS) برای بررسی تغییرات عمقی کم استفاده شد.
نتایج تحقیق: نتایج نشان میدهد که پلاسمای سرد اعمال شده تغییرات حجمی در PP ایجاد نکرده، ولی باعث تغییرات سطحی و زبر شدگی آن شده است. زاویه تماس در این پلیمر از 1/0 ±1/30 به1/0 ± 4/34 افزایش پیدا کرده و آب گریزی سطح بیشتر شده است. بررسی تغییرات حفرهها با آزمون PALS نشان میدهد بعد از تابش پلاسما حجم حفرهها از Å3217 به Å3222 افزایش پیدا کرده و تعداد آنها کمتر شدهاست. این امر به علت گرمای ناشی از پلاسما و انرژی ذرات آن است.